Forfattararkiv
Taj meg bak
laurdag, 11. februar, 2006
Ja, eg provar aa vere morosam. I dag drog vi til morrostaden Taj Mahal, maalet for utallege nyforelska utlendingar, og vart fort fortalt at denne dagen, og denne dagen berre, skulle brukast til aa skrape og male og fikse og styre i vatnet som heile stasen reflekterar seg i. No trur du kanskje eg seier dette for aa klage eller noko. Det gjer eg. Men smaatt om senn, skal eg, og no kjem eg til poenget, prove aa laste opp eit bilete derifraa, om ikkje saa altfor lenge (Delhi), og det trur eg kan vere til glede for baade stort og smaat, samt alle som kan like ei skikkeleg lang, lang setning. Altsaa, vegen til Agra? Dit hvor lyset bor!
Om å få det til
tysdag, 10. januar, 2006
Kristian viser nok ein gong at han kan dette med spiker
Då var det tid for å fly. Alle kryssar vel fingrane for alt som er godt vel? Så får vi berre sjå om vi får det til -å finne att bagasjen i Mumbai. Adios!
Notat frå Kyrkjekontoret
onsdag, 14. desember, 2005
Eg ville så gjerne ha med Kyrkjekontoret i overskrifta, for det er her eg må sitte. Eg har fått ein time av dette døgeret til å gjere litt slike ting eg sjølv har lyst til, elles er det berre jobbing heile tida. Her kjem ei liste over nye og mindre nye saker:
Huset er snart tomt
Eg har kun ei natt igjen på bakeriet (!)
I går pakka dei ned rommet mitt
Prosten i Sunnfjord må slite med eit heilt forferdeleg tastatur
I dag pakka eg det opp att
Vi har verken hustelefon, eller nettkopling heime
Eg har fått nokre elendige bilete frå Eurofoto
Eg har bedt Eurofoto sende mine bilete istaden
50mm funka
Eg har ommennetrent tusen fotofilmar eg ikkje veit å bruke
Ommennetrent er som å seie Madammen om kona si
No må eg springe att. Det er ikkje lenge til vi kan kvile, håpar eg. Det er ein del bilete eg har lyst til å poste, men det er ikkje så lett på datamaskina til prosten, så, lev vel, og kom heim til jul, så skal eg la vere å bli middelaldersk på der du veit.
Parnemann
torsdag, 8. desember, 2005
Eg fann ei grammatikkbok av Helge Parnemann. FrÃ¥ -93. Eg er sikker pÃ¥ at han byrja pÃ¥ tidleg Ã¥ttital i alle fall. Eg er imponert over at det er han som er guru pÃ¥ tysk grammatikk -enno. Eg kan hugse (sÃ¥pass kan eg vel) mine dagar ved Hafstad, der eg fekk heimelekse i Parnemann. Øvingsboka. Ola Hjellbakk var rett nok ikkje pÃ¥ fornamn med han (noksÃ¥ rart, er det ikkje?), men han kalte han Parnemann’en. Og sÃ¥ smilte han. Kanskje du har møtt han, bror2?
Pes
laurdag, 3. desember, 2005
Eli på fjelltur med sin mann. Eg trur det er som å vere på shopping med sin kone.
Det var nok meininga å laste opp dette rett etter turen. Ettersom det ikkje blei gjort, fann eg det pent å sjå litt sollys på eit bilete i dette nyttårsvêret.
Nokre bilete til følgjer.
Pølsemaker, pølsemaker
sundag, 20. november, 2005
Pølsepause ved spegelen
Julepølsehelga sikra julefreden nok ein gong. Denne gongen hadde grevinnan med seg ni slaktar-hattar som vi fekk utdelt med navn og dato, sÃ¥ vi kunne sjÃ¥ (berre slik for moro skuld) kven som var tilstades frÃ¥ Ã¥r til Ã¥r. Den vanlege summinga om at dette er kjekt (men eit kav), samstundes som det vert kviskra skumle ord om at det kanskje er siste gongen, vart fort gløymt ettersom Onkel Olav meinte at rekorden frÃ¥ -99 var muleg Ã¥ slÃ¥ (1t.49min.). EtterpÃ¥ fulgte kalas for bursdags”barnet” Onkel O. Graut og spekemat med tilhøyrande kaker og kaffi. I piano\peisestova vart eg vitne til eit fabelaktig show inkluderande alle som hadde stemmer, hender eller føter, og snart gjekk Jubilanten ut for niande gong for Ã¥ hente eit nytt rytmeinstrument (der fins eit lager). Taase var primus motor for Fest&Moro og stilte song og piano til disposisjon. Det vart ein god dag. Her følger nokre bilete, dei to siste var med blitz og er følgeleg i svart\kvitt.
Se mot nord
fredag, 4. november, 2005
Eg var i Tromsø. Er det slik at berre fordi dei er nordfrå, desse jentene, at dei har lov å stå å urinere dei òg? Eller er det berre eg som er så teit at eg alltid har trudd feil, at Pissoar ikkje er det eg trur det er?
Stiløvingar
tysdag, 1. november, 2005
Eg fann berre det engelske omslaget på boka.
På mine reiser i nord møtte eg unge lovande Watne som gav meg dette heilheite tipset: Lån Exercises de style av Raymond Queneau. På norsk heiter den Stiløvingar og er omsett av sjølvaste Ragnar Hovland. Det skulle love godt tenkte eg. Og det gjorde det. (For dei som treng meir info: Boka byrjar med eit enkelt notat, og så følgjer alle andre moglege måtar å skrive dette notatet på. Stor stas.)
Eg sender herved tipset vidare, om du er imot slik låning, eller berre ikkje heilt trur meg med det første, sjå berre her:
Exercises de style av Raymond Queneau, på norsk sjølvsagt
Kven slapp ut hunden?
sundag, 30. oktober, 2005
Biletet er teke av Ma. Eg har behandla det litt i etterkant, till exempel quickmask i PS. Eg fekk det til òg.
I dag har eg gått igjennom grunnskuletida med stor nøye på jakt etter uvurderlege støvsamlarar. Eg fann blant anna denne. Det første som slår meg er at eg ikkje kan ha laga den så mykje sjølv. Det andre er at om eg gjorde det, så var eg flinkare til slikt under Herdis Høyer Haugland sitt styre i 1B enn eg er no. Eg veit ikkje om eg skal smile eller grine, vakkert er det uansett.
Masterminds: Unite!
fredag, 28. oktober, 2005
Eg og Andreas står og ser på at dei jobbar. Standard kommunalt der altså.
No er eg moden for å ta til orde for ei ny motstandsrøyrsle. Slagorda må gjerne vere Ta deg ei bolle og slike med, men hovudsaka er å få vekk kjedebrev frå verda. Vi kan sende eit samla til månen og be alle som saknar *ekte* lykkesusogdus reise deretter, eg bryr meg katten. Kan vi ikkje alle samle oss under ei vidfemnande fane og tuppe kvar stakkar som prøver seg i RÆVA eit par gonger, berre til det heile går over? Dra meg i fletta og kall meg heidi, no er det nok.
Vedlagt er grunnen til mitt utbrudd. Det er endå godt vi kan måle lykka i tal framleis.
Fotnote 1: Kva betyr vidskeplig?
Fotnote 2: Ein mann slo seg i skolten, for eksempel, er det rett bruk av skolten?
Tempen
tysdag, 11. oktober, 2005
Etter nokre dagar med nærast nullgrader har tropevarmen feid over Førde som eit slør i vinden. Det beste av alt er at Huset ikkje vert varmare enn 20 grader. Det er ikkje ofte du finn ein målar som viser høgare tal ute enn inne. Ikkje på vestlandet i alle fall.
Tekst & tanke
fredag, 7. oktober, 2005
SÃ¥g nyss Istid att. Det er jo ein god film, rett og slett. Sjølvsagt fekk eg lyst til Ã¥ laste ned songen med stemninga frÃ¥ filmen etterpÃ¥, som eg har hatt lyst til kvar gong. Send me on my way er eg borti kvar gong eg spelar musikk no for tida, og vart deretter interessert i teksten. Kan nokon hjelpe meg? Eg skjønar ikkje at folk fÃ¥r Michael Glabicki sine lydar i teksten til Ã¥ bli ord. PÃ¥ sida amiright.com finn eg at det er fleire som slit med teksten, som mannen som gjekk heim frÃ¥ konserten og sang “simmie and the whale”. Eg er ikkje heilt uskarp, sÃ¥ eg klarar Ã¥ finne tekst pÃ¥ nettet. Eg er berre spent pÃ¥ om det er det som er teksten. Kom gjerne ut frÃ¥ skapet, alle de Rusted Roots fans!
Scarlett
fredag, 23. september, 2005
Vi har ei Scarlet i vÃ¥rt nabolag. I Noreg fins der elleve totalt, seks av typen to t’ar. Eg undrar om ikkje dette namnet ogsÃ¥ skal fÃ¥ eit oppsving snart? Scarlett Johansson har vore med i store filmar. Eg krev resultat.
Når høyballane badar i elva
onsdag, 14. september, 2005
Eg likar naturen nÃ¥r dei breier seg. Ikkje nÃ¥r det gÃ¥r pÃ¥ liv og død og slikt, slik som i by’n, berre slik at eit par kyr og nokre hundre høyballar reiser til fjords. Eg tok meg ei runde i dag og observerte vasstanden. Dette er tangen, ved Oddvar Torsheim.
Når Eikenæs er på tur
tysdag, 13. september, 2005
På ein av dei siste flotte dagane på seinsommaren drog vi ein brøkdel av slekta opp på Sandsstøylen (du kan verkeleg køyre heilt inntil døra på støylshytta di). Det var då ei glede å sjå at på spasertuen til den velkjente Hestnesstøylen stemte tantene i med marsjsangen som vi alle hugsar så godt.
(more…)
Dagen i dag
sundag, 11. september, 2005
Dette er kva eg skal bruke tida mi på i dag, fram til leggetid rundt 19:00. Ellers skal eg høyre litt til på ei låt med Paddy Casey. Sweet Suburban Sky burde kanskje til og med du ta ein titt på.
Du skal få en dag i mårå
laurdag, 10. september, 2005
Eg jobbar. Og et. Og søv. I mellom desse tre vesentlege delane av dagen lagar eg album. Med teiknestiftar.
Boulè!
laurdag, 27. august, 2005
Boulè er spelet vi fann på i sommar. Det er jo eigentleg boccia, men vi har sølvkuler. Dessuten var eg i Frankrike på studietur for to år sidan. Bli ikkje satt ut, vi spelar på gras. Vi er då nordmenn.
(more…)
Middagskvil
fredag, 26. august, 2005
Det er ikkje lenge igjen til Prosten flyttar frå huset. Eg har difor byrja å dokumentere daglegdagse ting verda ikkje kunne ha vore foruten. Middagskvil till exempel.
Pass dykk for skiten
laurdag, 20. august, 2005
Kom over dette på flickr. Eg kan berre håpe på at det står ta med seg skiten. Tenkte eg òg skulle ta med eit lite spørsmål som har vore diskutert blant ein god ven av meg. Han lurte sånn på kvifor vi syns det var rimeleg greit med saueskit og kuskit og hønseskit og hundeskit, ja, dyreskit på vegen o.l., medan ein klatt mannskit(som han så fint presisèrer) er ille. Verkeleg ille. Eg klarte ikkje å gje han eit fullgodt svar.
Den gamle krakken og havet
sundag, 5. juni, 2005
Loppa øy i Finnmark, to fastbuande.
fest med liten f
laurdag, 4. juni, 2005
17. mai er ein dag vi alle delar meiningar om. Meiningar er oftast delte, men festdagen i Førde dette året har vist seg å vere unntaket frå regelen. I år kunne sjølv ikkje Ã’le-òle-Sveinung smile gjennom haglskuret, det nektar eg plent å tru.
(more…)
Dagen alt tok slutt
laurdag, 4. juni, 2005
Vi var leie oss då vi slutta på øytun. Ikkje fordi vi måtte reise frå Alta, eller skulevasken på torsdagane. Ikkje for frukostane kvart over sju, eller kornmaten på kveldstid. Verken for snøen i mai, eller reinsdyrshåra i maten. Kanskje var det akkurat derfor vi såg i golvet, dagen då alt dette tok slutt?
Glede på alle kantar
onsdag, 25. mai, 2005
Her jublar Eli for Idoltone. Ikkje fordi ho går vidare til neste runde, ikkje fordi ho tykkjer ho er flink. Ho treng ho som ei sak i avisa. Når vart verda slik?
Skarphet, eigentleg ein leik -ein skarpleik
tysdag, 24. mai, 2005
Kunsten å fokusere er det få som talar om. Eg skulle likt å høyre nokre gjere det ein gong, slik som no.
(more…)
Keflavik gjev rom for slikt
sundag, 1. mai, 2005
Eg har ordna eit bilete av meg att. Fekk nokon til å ta bilete eg ville ha. Noko er det i alle fall.
Når stativet dansar på bordet
sundag, 1. mai, 2005
Med eit slikt kamera, med ei tslikt tolmod, med eit slikt lys; kva er eigentleg stativet til? 2 sekund ved elvekanten, Barnafoss, Island.
Andlet att
sundag, 1. mai, 2005
Nyaste bilete frå Island. Landet er fagert, og dette er noko av det eg fann der.
Ekle Dreas
laurdag, 23. april, 2005
Det skjer ikkje for ofte at vi kler oss ut på lørdagskvelden. Tante Eli-Dorthe sa ein gong til mine kjære venner at “ein må no vere litt vill og galen for å vere i denne slekta”. Eg visste no ikkje at Andreas høyrte etter.
Muskelhulken, eller var det Huskelmulken?
laurdag, 23. april, 2005
Til somme tider har vi elevkveld på skulen vår, somme gonger er Grete (vår husmor) nødt til å kle seg ut som Hulken. Ho er frå Nord, om du lurte.
Engle heiDibeate
laurdag, 23. april, 2005
Ho har vore på rutebilstationen i Arendal. Det er ingenting som heiter blandings, og det er ikkje alle som lespar der heller. Heidi Beate kler seg som engel av og til. Dette passar ho til.
Bare hurtigruta går
laurdag, 23. april, 2005
Her følgjer historia om Internatkvelden med piker, svin og sang.
Sjølvportrett
laurdag, 23. april, 2005
Liggande på senga (etter ein lang kveld) fann eg ut at eg skulle prøve å bruke stearinlyset frå vindauget, mi noverande nattbordslampe (farleg!farleg!), til å ta eit aldri så lite bilete av meg sjølv. Då eg tykte om lyset her, vart det naturleg å vise det fram. Slik vert det berre her oppe.
Lange vippar gjev bra vibbar
laurdag, 23. april, 2005
Dette er Margrete. Ho har dei lengste vippane i verda, utanom Helena Rubenstein sjølvsagt.
Rullestol og reinsdyr
laurdag, 23. april, 2005
Om ikkje finnmarkvidda hadde gitt oss nok reinsdyrshår i maten, hadde Jokkmokk alskens av sametilbod på lur. Som for eksempel Reinkappløp.
Jokkmokk, ikkje heilt som Kvikkjokk
måndag, 11. april, 2005
Eg har plukka ut eit lite utdrag frå vår herlege tur til samebyen Jokkmokk i Swedan, her vist i ukronologisk rekkefølge.
Do it
fredag, 8. april, 2005
I går gjorde eg dette:
Stod opp etter frukost
stjal mat fra kjøkkenet
skulka timen
dusja
åt mat
gjekk til time
skreiv litt (minnebok greier)
fann fram ein love hearts med teksten Dream girl og gav til min stipp
laga hjertelappar
skreiv “besøk meg på rommet 22:30, ta med deg Øystein” til HeidiBeate på den eine lappen
skreiv “høyr på Heidi Beate” til Øystein på den andre
laga lapp på oppslagstavla; Øytuns store påske challenge 2005, rompereacet 05
laga smykke av påskeskum til vinnaren av romperacet
var i sentrum
kjøpte moro til kosekveld på romma
kjøpte tørka frukt til islandsturen
framkalte film med Magnhild (hennar filmar) klokka seks
rydda rommet
vaska fire dusjar og to toalett (husvask)
åt kveldsmat halv ti
arrangerte romperace, tre deltakarar
gjekk på rommet og tente stearinlys og laga mango-te
fekk besøk av Øystein og Heidi B
sendte besøk tilbake til Pæska (deira hus) klokka halv fire
sendte melding med Thea, skraut av å ha hatt Øystein Urke i senga mi over ein lenger periode
sovna
Kva har du gjort?
Jordbær på strå, slik er verda, ikkje sant?
tysdag, 5. april, 2005
Et fjollet bilete av ei fjollete tremenning. Bakketun sjølvsagt.
Tett på villtass
måndag, 4. april, 2005
No byrjar eg å undre om han har teke det sjølv. Rune er bra. Rune er mørkebrun.
Vi får alle vår løn av staten
laurdag, 2. april, 2005
Thea. Min stipp. Dette går skattepengane dine til, og det kan du vere glad for.
MarTine
fredag, 1. april, 2005
Han veit mykje om Tine. Meieriet altså. Martin heiter han, Martin Meieri.
Luftig svenske
onsdag, 23. mars, 2005
Dette er den berømte svensken med ballongfetisjen. Jo, det er sant.
Gi eit lite vink
laurdag, 19. mars, 2005
Alle samane skal vite at det har teke meg uendeleg med tid å få bileta inn på denne dataen. Dette er magnhild forresten. Ho er fantastisk.
Bilete i billeg buss
onsdag, 16. mars, 2005
Busstur til Jokkmokk gjev tid til bilete. For mykje tid.
Russisk på tur
måndag, 14. mars, 2005
Irina. Iritchka. Ira. Ho er russisk, men nokre gongar snakkar ho norsk. Eller engelsk. Slik vert vi kjende, på tur i alle fall.
Framleis Ida, fotogene Ida
sundag, 13. mars, 2005
Slikt gjer ein i timane. Innimellom.
Tim er kort for Timothy, og det er hans navn
laurdag, 12. mars, 2005
Nokre gongar får ein is i skjegget. Slikt kan ein like.
Andlet på andlet
fredag, 11. mars, 2005
Starten på mine svart-kvite portrett med digitalkameraet. Dette er drøye Ida i samebyen Jokkmokk i Nord-Sverige. Det kan hende at alle er for mørke, men det er dei ikkje i photoshop på maskinene på skulen. Kvifor dei er mørkare her veit eg ikkje.
Bra billege briller
fredag, 4. mars, 2005
Det var i dei dagane då augo slo seg vrange og kontaktlinsene spratt ut or kvitauget som blomane på våren. Guten tenkte med seg ; Eg har innsett det som ingen har klart å tale meg til. Eg går til innkjøp av briller. Ferda gjekk med Handlebussen Sin til Alta City (kun City på folkemunne), torsdag -som alltid. Faste innslag som elgen over vegen og heftig tuting som følge var ikkje til å komme frå, men alle meinte det hadde vore ein fin tur når bussen endeleg stansa. Guten gjekk frisk og freidig fram og stansa endeleg ved Brilleland Alta. Der hadde dei alt a(v) det kvart eit auge kunne tenke seg, og omsider fall augene på eit par briller av typen 10kr. Trass dette, sliping av glas, optikertime og ikkje minst sjølve glasa, auka prisen til det ellevedobbelte, 1150 kr. Guten slo til, no hadde han tenkt å sjå ut som Wergeland, gode gamle Wergeland. Og det gjorde han. (bilete kjem når teknologien tillèt det, og tru meg, no er eg seriøs, bilete frå digitalkameraet er vanskelege å legge inn på dataen her i peisestova(!))
Paris - Konstantinopel
sundag, 16. januar, 2005
Til neste år skal eg på eventyr. Eg veit ikkje kvar, eg veit rett nok ingenting, anna enn at det er nettopp dette som er planen. Som ein dråpe frå den klåre vestlandshimmelen kom eg til å tenke på Orient Expressen. Korleis var det vel ikkje å trille gjennom Europa, mot aust, omringa av kelnarar og servitriser, hattar og sigarar, og sist men ikkje minst madammer med røyk på stilk (dette er eg ikkje kar om å hugse kva heiter). Kva er vel betre enn både eit taktfullt og eit taktfast tog?
Dette toget, dette teiknet på ubegrensa luksus, tok sin første tur 4. oktober 1883 frå metropolen Paris til Giurgi (Romania). Etter århundreskiftet vart Simplon-tunnelen opna, på den tida verdas lengste, og ruta vart utvida til Konstaninopel. Diverre etter krig og elende ved 2.verdskrig vart det umogleg å køyre tog gjennom Europa, dette førte til at toget gjekk ut av drift i mai 1977. Siste tur toget tok var den tristaste nokon sinne, køyrande med ei ussel sovevogn og eit par-tre kjipe vogner. Toget går den dag i dag under navnet The Venice Simplon Orient Express og satsar på luksus av den gamle sorten. Etter at togentusiast James B. Sherwood kjøpte to vogner frå Sotheby’s auksjonen i 1977, er også originale delar frå leganda med på reisa austover, og kjensla av å vere ufatteleg rik er enno oppnåeleg. Sjølvsagt, for oss dødelege vil kjensla av å ha brukt sparepengane på tullskap vere langt sterkare etter å kjøpt billetten lydande $5364 Paris - Istanbul (dagens).
(more…)
Loading ...