Ja, eg provar aa vere morosam. I dag drog vi til morrostaden Taj Mahal, maalet for utallege nyforelska utlendingar, og vart fort fortalt at denne dagen, og denne dagen berre, skulle brukast til aa skrape og male og fikse og styre i vatnet som heile stasen reflekterar seg i. No trur du kanskje eg seier dette for aa klage eller noko. Det gjer eg. Men smaatt om senn, skal eg, og no kjem eg til poenget, prove aa laste opp eit bilete derifraa, om ikkje saa altfor lenge (Delhi), og det trur eg kan vere til glede for baade stort og smaat, samt alle som kan like ei skikkeleg lang, lang setning. Altsaa, vegen til Agra? Dit hvor lyset bor!

Kristian viser nok ein gong at han kan dette med spiker

Då var det tid for å fly. Alle kryssar vel fingrane for alt som er godt vel? Så får vi berre sjå om vi får det til -å finne att bagasjen i Mumbai. Adios!

Eg ville så gjerne ha med Kyrkjekontoret i overskrifta, for det er her eg må sitte. Eg har fått ein time av dette døgeret til å gjere litt slike ting eg sjølv har lyst til, elles er det berre jobbing heile tida. Her kjem ei liste over nye og mindre nye saker:

Huset er snart tomt
Eg har kun ei natt igjen på bakeriet (!)
I går pakka dei ned rommet mitt
Prosten i Sunnfjord må slite med eit heilt forferdeleg tastatur
I dag pakka eg det opp att
Vi har verken hustelefon, eller nettkopling heime
Eg har fått nokre elendige bilete frå Eurofoto
Eg har bedt Eurofoto sende mine bilete istaden
50mm funka
Eg har ommennetrent tusen fotofilmar eg ikkje veit å bruke
Ommennetrent er som å seie Madammen om kona si

No må eg springe att. Det er ikkje lenge til vi kan kvile, håpar eg. Det er ein del bilete eg har lyst til å poste, men det er ikkje så lett på datamaskina til prosten, så, lev vel, og kom heim til jul, så skal eg la vere å bli middelaldersk på der du veit.

Eg fann ei grammatikkbok av Helge Parnemann. Frå -93. Eg er sikker på at han byrja på tidleg åttital i alle fall. Eg er imponert over at det er han som er guru på tysk grammatikk -enno. Eg kan hugse (såpass kan eg vel) mine dagar ved Hafstad, der eg fekk heimelekse i Parnemann. Øvingsboka. Ola Hjellbakk var rett nok ikkje på fornamn med han (nokså rart, er det ikkje?), men han kalte han Parnemann’en. Og så smilte han. Kanskje du har møtt han, bror2?

Eli på fjelltur med sin mann. Eg trur det er som å vere på shopping med sin kone.

Det var nok meininga å laste opp dette rett etter turen. Ettersom det ikkje blei gjort, fann eg det pent å sjå litt sollys på eit bilete i dette nyttårsvêret.
Nokre bilete til følgjer.

(meir …)