Forfattararkiv
Alt kan tolkast
fredag, 21. april, 2006
Ting ein gjer i Thailand:
Seie Sa- was- dee- ka til alle heile tida, altså hei enkelt og greit
Smilar til alle ein ser og ikkje ser. Det verste ein kan oppleve er å bli oppfatta som sur eller grinete. Verkeleg det aller verste. Eg har prøvd og vart regelrett ledd ut av seks resepsjonistar
Et middag til frukost. Alt går i grisen, og ris går til absolutt alle måltid utan unntak
Et annanas så det tyt ut øyra
Ventar på neste regnbyge
Blir skikkeleg dårleg i engelsk sidan alt går i; oki, you want skirt, oki, i give good price only for you oki, no, no, no come, i Show and you buy oki. Very good oki. You want dvd too? Kvifor bruke tid på alle orda som eigentleg ikkje har noko å seie?
Et mykje chili, utan å ha bestilt det
avviser alle, og det er mange, som gjerne vil ha ein kjærast; you give boyfriend oki? i need white boyfriend!
får vener som ein nødvendigvis ikkje skjønar så mykje av kva seier, men som like hjarteleg tek deg i handa når du kjem
Sa-was-dee-ka
torsdag, 16. mars, 2006
Eg drive visst og mailar med folk eg ikkje kjenner igjen. Kanskje ikkje så bra.
Gjeremål før ein reiser til 46 grader:
-snakke med folk som ikkje snakkar norsk eller engelsk
-maile med folk eg ikkje kjenner
- avtale møte med menn i 40-åra som eg vertfall ikkje kjenner
- tygge nicorette
- skrive dårlege reportasjar
- intervjue folk utan eigentleg ha noko engasjement for dei
Shjalabais og chok-dee
Og turen går til …
fredag, 10. mars, 2006
“smilets land”. Om ikkje lenge krøkar vi oss saman på flyet med retning Asia. Det blir fint. Mykje snø, store oppgåver, lite moro og høgdepunktet: Idol seier meg at det er på tide å byrje gle seg til turen. Noko må ein sjå fram til.
Elles går det mykje i Halleluja med Jeff og gelèlaging til vennelaget til Silje i morgon. Pluss ein heil del papp til kort og krone.
Om eg var ein rik mann…
torsdag, 23. februar, 2006
…og slik går no dagane. Jammen santen skal vi ikkje ha eksamen igjen gitt. Denne gongen berre på ei veke basert på veke med undevisning. Kva kan eg seie?
Men eg held på å lage liste over alle ting ein kan bli når ein vert stor;
-Journalist fordi det kan eg klare
-lærar fordi det er noko som alle som ikkje heilt veit kva dei skal bli seier
-ein som gjer kjekke ting for andre
-flyvertinne om eg får overnatte i store byar ute i verda
- fotograf fordi det kan av og til sjå kjekkare ut enn å skrive og om eg kunne ta bilete
-ein som gjer kjekke ting på jobben
Som det kjem tydeleg fram av lista er det mykje å ta tak i, det siste punktet trur eg veldig på. Men innspel er ikkje dumt, så komanigjenndå!
Elles har eg vore på mitt første tupperweare (er det slik det skrivast?) party i dag med tante Eli-D som sjef. Det vart veldig moro, også fekk eg veldig gode scones på slutten.
Ich bin ein berlinerschnitzel
onsdag, 1. februar, 2006
Und ich spreche nicht gut deutch;) Tyskland vart bra det. Kjekt med bror 2 som guide og triveleg selskap. Må sei den karen veit mykje om Berlin, og stader å sjå. Fint for oss, og vonleg bra for han. Oppdaga at Norge ikkje er så stort som vi skal ha det til, og at det ikkje finst noko som heiter berlinerschnitzel! Alt ein går og trur at ein veit gitt. Alt i livet kan heller ikkje vere gratis, men ein svippom innom Berlin gjer seg;)
Du får smøre matpakka di sjøl
måndag, 23. januar, 2006
Å skulle bli noko her i verda er ikkje akkurat det lettaste målet. Du veit, ein passar jo til så mykje. Den siste tida er det vorte meir klart, her er det berre å smøre matpakka si sjøl og sysle med eigne fakter og tankar og draumar. Difor les eg heller bøker og ventar på at nokon skal dele ei skive eller to. Neste bok på programmet heiter “For så høgt har eg elska”. Det byrjar lovande;)
Spørjeundersøkjing
måndag, 5. desember, 2005
Kva magasin, blad, lesestoff, lektyre, hefte om du vil, men ikkje bøker er bra no?
Flynisse
måndag, 5. desember, 2005
Altså, i dag har eg lært at det eksisterer ein Widerøe-nisse, og han har i tillegg lurt kundane til selskapet. Eg visste ikkje dette, og eg må sei eg er imponert over begge påfunna. Dessutan er det nett no opna eit skianlegg i Dubai og den nye, om vi kan seie det, prinsen som ikkje er ein kongeleg høyhet heiter Sverre Magnus. I tillegg slår meldarane seg på brystet over den nye King Kong til Peter Jackson. Så er Saddam byrja bli ein farse, og nesten alle lar seg lure av svindel-mail som du kan teste ut her: http://www.dagbladet.no/dinside/2005/12/05/451332.html
Deilig å sjå at verda går framover etter å ha lese og skrive ein heil dag. Men, tommel opp;)
So you`re telling me there is a chance
onsdag, 30. november, 2005
Ser på tjukkas tv kombinert med top modell og nyhendene.
Høyrer på Carola, og Westlife sin julesong, av alle ting; you rise me up.
Har fått parkeringsbot, og er framleis usikker på bileta på veggen der.
Men eg løyser kryssord med kulepenn og er stadig optimist.
Tommel opp.
Bilete på veggen der
fredag, 25. november, 2005
Etter fleire ihuga forsøk på å henge opp bilete på veggen, prosjekt gjennom fire år, er vi i familien Eikenæs Vengen Solbakken kanskje nøgde med opphenget. Det er både beint og kvitt og grått. Dei små firkanta syner ulike tidsepokar med særs ulike motiv. Men, det er alltid eit men har eg skjønt, kor mange bilete kan ein eigentleg henge opp av seg sjølv i si eiga stove, og kor mange bilete kan vere frå eit og same bryllaup med dei same folk på?
Eg har ei kjensle av at vi kanskje bommar litt. På den eine sida kan bilete av seg sjølv vere det mest naturlege kanskje, om ein då manglar venar og ikkje er spesielt kreativ og ei rekkje andre årsaker eg ikkje kan bruke dykkar tid på her. Og sidan det er opptil fleire gode, til dels dyktige i familien Eikenæs Vengen, vert det mange å velje mellom. Samstundes kan det sjå ut som ein lid av noko uklårt, men ikkje særleg heldig om til dømes Eli er representert flest gonger, og maken nok kan sjå ut som han hellar til same kjønn i ulike settingar ( les: bryllaup) .
Treng innspel. Og for alt eg veit er det kanskje skrive ei bok om emnet?
Dessutan lurer eg på om bror 1, 2 eller 3 kan svare på følgjande; har de lett for å sove om natta? Er de opptekne av oppskrifter? Likar de morobøker ( les sveskevitsar med meir)? Har de vanskeleg for å seie at nok er nok? Kva blad er det beste på marknaden no? og kven av dykk er bror 1, 2 og 3?
På førehand; takk!
Ein konsert m.m
tysdag, 1. november, 2005
Så var eg altså på konsert i går. Min første i slaget. Og det får ein sei. Det var moro. Dyr moro, men moro. 445 kroner for ein slik billett. Sidan eg er ny i faget er det kanskje nokon som kan hjelpe meg fram til eit standpunkt om billettprisar?
Eg reknar med det ikkje er mogleg å prute på billettservice, ei heller utanfor konsertlokalet? Eg er, med mine dårlege kunnskapar om konsertlivet, trass alt nøgd med utfallet.
Gutane var flinke. Det er fleire med meg som meiner dette.( Eg reknar med at mine vurderingar ikkje er gode nok, (les: første konsert) men eg vise til diverse meldingar om denne hendinga)
http://.www.dagbladet.no/ kultur, http://www.aftenposten.no/spesial/bildeserier/article1146715.ece, http://www.vg.no/pub/vgart.hbs?artid=295297
men eg må seie eg undrar meg over måten Chris Martin sit på pianokrakken sin og spelar. Det høyrest bra ut, men uttrykket vert svekka av rytmen han syner fram. andre som seier seg einig?
konsert
måndag, 31. oktober, 2005
Eg skal på coldplay konsert i kveld. Håpar det vert kjekt;)
Det skal vere ein kamp
sundag, 30. oktober, 2005
Det var den femte dagen, og det skulle bli så flott. Etter to månader på hotell, fir emånader i ein kjellar i førde utan altfor mykje sol eller dagslys i det heile, skulle guten og jenta flytte inn i leilegheita att. fredag sånn i fire- fem tida sa dei. Då skulle det vere vaska, og alle mennene med hammar rundt livet skulle ta helgefri. Det vart vi fortalt. Etter å ha sjekka ut av det fryktelege hotellet bar det rett til Annema for lunsj og venting. Vi visste vi kunne kome fem, men heldt oss vekke til seks. Det var den femte dagen, og det skulle bli så flott.
Men det vart det sjølvsagt ikkje. Ingen vask, ingen forståelse eller omsut hjå prosjektansvarleg heller. Det skal vere ein kamp. Men no sit eg her nydusja, fresh og fjong i leilegheita vår. Og den er rein. Vaska av meg til klokka tre natt til laurdag. Det skal vere ein kamp.
“Historien fortelles”
onsdag, 26. oktober, 2005
Jada, dette er det eg skal drive med i morgon. Ein mannsperson av ukjent herkomst skal snakke om Historien fortelles heile dagen. På slutten skal vi gå saman i grupper og forske litt på dårlege og gode avisoppslag og liknande. Analysen vår skal i første rekkje omhandle kjelder og kjeldekritikk. Dessutan reknar lærarstaben med at vi skal legge nokre gode tankesprell på bordet. Eg skjønar kvifor eg studerer journalistikk. Det kjennest heilt rett.
Elles er vi farleg nære fredag, det vil seie den store innflyttingsdagen om alt går etter den såkalla planen. Prosjektet å pusse opp ein kvadratmeter bad på to månader er snart historie, og vi skal takke for oss her i den raud-orange- litt gullaktige leilegheita på leilegheitshotellet. Det blir lett.
Etter denne evneveike dagen med statistikk i journalistikken, for andre gong på to korte år, som undevisningslektyre er eg glad eg kan kose meg med reality til langt over midnatt. For eit herleg liv!
Som kjerringa på juleneket
tysdag, 25. oktober, 2005
Eg har funne ei side på nettet som har utvalde sitat og ordtak frå heile den store, vide verda. Det er flott. Her kan ein verkeleg finne inspirasjon om det skulle skorte. Deler gjerne av ordtakflaumen.
“Ein kan stole på ei mor, sjølv om ho er ei hyene ”
“Evig solskin skapar ørken”
“Frå ein venns hund er ein stein som eit eple ”
Arabiske ordtak
“Vatnet skal nok finne veg”
Armensk ordtak
Vart du misunneleg på meg? Ikkje noko problem. Du kan oppleve verda du og 
på
http://www.ordtak.no/index.php?fn=Armensk&en=ordtak
Å vente
tysdag, 25. oktober, 2005
Eg er slett ikkje god på å vente på ting. Det tek rett og slett for mykje tid. Som foreksempel når ein må vere heime saman med datamaskina og telefonen for det er nokon som skal ringje men eg ikkje veit når- venting. Det er ikkje noko særleg. Dessutan vert det verre om ein kvir seg på telefonen ein håpar skal ringe veldig snart. Litt bakvendt, og litt slitsamt. Eg kjenner og eg vert irritert når heisen i det flotte leilegheitskomplekset ( kva er eigentleg det for eit namn?) vi bur i ikkje kjem med ein gong eg trykkjer på knappen. Difor sit eg inne, ser på dårlege repriser av alt som var nytt i går og dagen før der igjen, og ventar på at ting skal skje akkurat litt fortare enn det gjer. Sådesså.
Loading ...