Dagen alt tok slutt
Vi var leie oss då vi slutta på øytun. Ikkje fordi vi måtte reise frå Alta, eller skulevasken på torsdagane. Ikkje for frukostane kvart over sju, eller kornmaten på kveldstid. Verken for snøen i mai, eller reinsdyrshåra i maten. Kanskje var det akkurat derfor vi såg i golvet, dagen då alt dette tok slutt?
