Jula er over – verda har blitt skaka og det fløymer over med triste lagnader – eg føler ein burde gjort noko skikkeleg, men det einaste ein kan er vel å gi pengar – noko som berre blir ei tåre i havet. Likevel, her går livet vidare. Eg er attende i Bergen, klar for nyårsfeiring med kjende og kjære – eg blir alltid overraska over kor ulikt det er å opphalde seg i Bergen i forhold til Førde – det einaste konstante er regnet. Har brukt dagen på å akklimatisere meg, mellom anna ved å høyre på mjuk musikk.

Dagens speleliste:

• Peter Skellern – Hold on to love
• The Doobie Brothers – What a fool believes
• Karate – Sever
• Edison Lighthouse – Love grows
• Annie – Heartbeat
• Fountains of Wayne – Fire Island
• Madvillain – Accordion

Peter Skellern sin mjuk-mjuke Hold on to love er no inne på mjuktoppen, saman med stayerane You belong to me med The Doobie Brothers og Little Feat – Long distance love.

«hold on, if love don’t come soon, then it comes late (baby come on – hold on to love)»

Ikkje berre fann eg att mitt fyrste kamera, eg fann òg eit kamera som rett og slett såg ut til å vere brukande, eit Chinon 35 EE – eit målsøkarkamera frå det glade åttitalet, med eit 38mm f/2,8-objektiv, Matt har som vanleg litt naudsynt informasjon om dette kameraet. Kjenner eg meg rett klarer eg nok ikkje å setje det igjen i Førde (noko som sjølvsagt vil føre til den sikre død), med andre ord kan eg helse kamera nr. ti eller elleve velkomen…

Mellom juleselskap og peparkaker har eg fått tid til å låne eit Canon D30 – eit heilt OK DSLR som kosta 30 000 nytt og no kan kjøpast for rundt fire laken. Ta eit D3o, lag eit «adapter» på ca. 2 mm. med maskeringsteip og surr fast eit Zuiko-objektiv framfor, så har ein eit noko rart kamera. Eg testa med andre ord ein Zuiko 50/1,8 og ein 85/2 på Canonen, det gav definitivt meirsmak, trur Zuiko + Canon = Sant.
Eg har diverre ikkje nokre skapelege bilete å vise til, då teip-adapteret nok enno ikkje er produksjonsklart, men eg fekk prøvd såpass mykje at eg no har byrja å skrape i hop flis til DSLR – manglar nett no ni laken på dei åtte eit slikt kostar. Eg blir nok straffa hardt at filmguden for slike tankar, jaja.

Vel heime i Førde oppdaga eg at bror min, G., hadde leita fram samtlege kamera (eller fotoapparat som det heiter her) som har vore i familiens eige dei siste tjue åra. Grunnen var sjølvsagt at ma. meinte det var på høg tid å få kasta skiten. Blant dei mange svarte og klumpete var det eitt som skilde seg ut, mellom anna ved å vere enno meir klumpete (og ikkje minst raudare!) enn alle dei andre – mitt fyrste kamera! Den raude, klumpete (men merkeleg lette) plastboksen ber det klingande namnet Haking Vision I, med undertittelen Ultra-Compact (nuvel) og focus-free f/5,6 lens (tja). Aldri har vel eit ultrakompakt kamera vore meir omfangsrikt, og sjeldan har eit så stort kamera vore så lett. Ein skulle tru at eit slikt kamera stod øverst oppe på den lange kastelista (eller nederst i kastesystemet), men det viser seg at det framleis ligg her ved sidan av maskina, mitt fyrstelege pariakamera. Merkeleg.

Måndag føremiddag fann eg, Easy E. og K. ut at det var tid for å komme seg heim til jul. Vi lasta opp den noko tilårskomne Corollaen til Easy med julegåver til fjern og kjær og sette kursen mot fylkesgrensa. Det var lyst og kvitt då vi drog, og etter kvart fekk i alle fall eg skikkeleg julestemning då K. sette på Driving home for Christmas. I Førde har eg allereie fått høyrt vel hundre ulike julesongar (alt frå Bugge Wesseltoft til The Rat Pack sine tolkingar) – høgdepunktet så langt er vel likevel då eg og G. sette ny krinsrekord i pussing av messinglysestakar med tretti stakar på to timar (kven andre har tretti messinglysestakar heime?)

..sjå der, eit ord eg ikkje har skrive dei siste åtte åra. Lista over mine engelskspråklege favorittjulesongar er kort – den inneheld kun 12 days of Christmas, likeeins er lista over spanske julesongar eg ikkje har noko til overs for – den inneheld kun Feliz Navidad (spesielt ille i Gloria Estefan si tolking). Tilbake til dei tolv juledagane, ein eller annan bank har sidan 1984 og fram til no rekna ut kva dei tolv juledagane kostar, send SND-midler seier no eg:
«…indicating a steady rise in the cost of skilled labor while the price of two turtle doves and three French hens may be a little easier on your wallet»

Dagens pseudonym: Abu Garcia (den spanske spionen).