Greit, det kjem ein dag i ein kvar manns liv der han må setje foten ned – og stå på den, stikke fingeren i jorda før tela kjem og generelt sett vere vrang og vanskeleg mot seg sjølv. Den dagen var i går, så no kan vi atter slappe av.
Nei, det er på tide å gjere som Cato Zahl-Pedersen og ta skeia i ei anna hand, slutte og klaske neve og halde fingrane frå tastaturet. Det er med andre ord tid for nettfri veke. Ja, du høyrde rett. Eg, Arild, kåra til evnerik EDB-ungdom tre år på rad (med tilhøyrande vandrepokal til odel og eige) lover å halde meg unna sanselaus surfing i sju dagar – ei heil veke.

Frå måndag 18. november til og med sundag 24. november skal eg halde min sti rein, vende det andre kinnet til, løyse kreftgåta – ja, alt mogleg anna enn å surfe. Eg skal la nullarar og einarar segle sin eigen sjø, medan eg glad og nøgd kastar meg over bøkene med kognitiv nevrovitskap. Det skal bli ei sann lise.

Neste prosjekt:
Frå eit liv med jus og brus til eit liv i sus og dus – Arild kokkelerer